Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΓΟΝΕΙΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΓΟΝΕΙΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Σάββατο 14 Ιουλίου 2012
Σάββατο 19 Μαΐου 2012
ΜΙΑ ΖΩΓΡΑΦΙΑ ΙΣΟΥΤΑΙ ΜΕ ΜΙΑ ΑΓΚΑΛΙΑ;
Η φαντασία των παιδιών και η ανάγκη τους για αγάπη είναι αδιαμφισβήτητη. Πόσο μάλλον όταν μιλάμε για την αγάπη των παιδιών για το πρόσωπο που τους έφερε στη ζωή. Τη μανούλα τους. Στο βίντεο θα δείτε ένα παιδί που ζει σε ορφανοτροφείο...γιατί η μητέρα του δεν είναι στη ζωή. Έτσι για να αναπληρώσει το κενό της ζωγράφισε τη μορφή της στο πάτωμα.
Δεν ξέρουμε αν μια ζωγραφιά ισούται με μία αγκαλιά αλλά ο μικρός μόνο με αυτόν τον τρόπο θα μπορέσει να νιώσει και να κοιμηθεί στην αγκαλιά της ξανά.
Πρόκειται για ένα βίντεο στο οποίο παίρνει μέρος ένα παιδί από το Ιράκ και αποτελεί μία εκστρατεία της χώρας για την ευαισθητοποίηση του κοινού…
Πέμπτη 19 Ιανουαρίου 2012
Βγαλτε το παιδι που κρυβετε μεσα σας...
Ο καθένας μας κρύβει ένα παιδί μέσα του. Κάθε παιδί έχει μια ζεστή καρδιά. Κι είναι ζεστή, επειδή αγαπάει όλο τον κόσμο.
Κάθε μάλωμα, κάθε χτύπημα, κάθε απόρριψη το κάνει να μαζεύεται. Να συρρικνώνεται. Να συστέλλει τα συναισθήματά του. Να απομονώνεται, να αμύνεται, να επιτίθεται. Να μουτρώνει. Να χάνει την παιδικότητά του.
Δώστε αγάπη στο παιδί σας, για να ζήσει αυτό που νιώθει, αγάπη για όλο τον κόσμο.
Και ξέρετε κάτι; Ξέρετε ένα μυστικό; Το παιδί την νιώθει την ζεστή καρδιά του. Την νιώθει καλά και το δείχνει. Το δείχνει όταν ανοίγει τα χεράκια του να σας αγκαλιάσει. Το δείχνει όταν σας δίνει ένα φιλάκι. Το δείχνει όταν σας χαμογελά. Το δείχνει όταν χαμογελά στον ύπνο του…
Αυτό είναι το ευτυχισμένο παιδάκι…
Αυτό είναι το παιδί που έχει Χαρά.
Αυτό είναι το παιδί που αγαπάει όλο τον κόσμο.
Κι εσείς όμως, εσείς που καταχωνιάσατε αυτό το παιδί μέσα σας, με τις έγνοιες, τις ανάγκες, τις δυσκολίες, τα ζόρια, βγάλτε το παιδί που κρύβετε μέσα σας.
Ανοίξτε την καρδιά σας… Χαρείτε!
Ανοίξτε την καρδιά σας… Χαρείτε!
Γίνετε πιο εκδηλωτικοί στα πρόσωπα που αγαπάτε και εκμεταλλευτείτε τις ευκαιρίες για να περάσετε όμορφες στιγμές. Κάντε ό,τι μπορείτε για να τους το δείξετε (όχι αύριο, τώρα που ακόμα τους έχετε και σας έχουν…)
Κάντε παιδικά δωράκια στους φίλους σας ή και στον εαυτό σας και διασκεδάστε με τους αγαπημένους σας.
Παίξτε σαν παιδί! Κάντε σχοινάκι να ξεδώσετε. Γυμναστείτε, διασκεδάζοντας σαν παιδί.
Επιδοθείτε σε επιτραπέζια παιχνίδια, μεταξύ σας, με τους γονείς σας ή με τα παιδιά σας.
Κάντε αυτό που σας περνάει από το μυαλό, αλλά σας φαίνεται πως δεν είναι «καθώς πρέπει» για σας…Η ζωή είναι τόσο μικρή, για να την παίρνουμε διαρκώς στα σοβαρά…
Αναπνεύστε βαθιά, ηρεμήστε, αγαπήστε το παιδί που κρύβεται μέσα σας, πιάστε το από το χέρι και βγάλτε το στον κόσμο που του ανήκει, δώστε στον εαυτό σας το δικαίωμα να αντιδρά, ακολουθήστε τα συναισθήματα σας.
Πείτε αυτό που θέλετε κι όχι αυτό που πρέπει…
Πείτε αυτό που θέλετε κι όχι αυτό που πρέπει…
Γίνετε ξανά παιδί! Μόνο έτσι άλλωστε θ’ανοίξει ο δρόμος για τον Ουρανό…
(Αν δυσκολεύεστε, πείτε το στην Παναγιά…Θα σας βοηθήσει, θα το δείτε!
Της αρέσει πολύ να βλέπει χαρούμενα παιδάκια…)
Τετάρτη 18 Ιανουαρίου 2012
ΥΠΟΘΗΚΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΜΗΤΕΡΑ
Από την πρώτη μέρα αρχίζει άμεσα σε σας και το παιδί σας μια έντονη αμοιβαία σχέση, που με τον καιρό θα γίνει μια αληθινή και διαρκής αγάπη. Κρατήστε το αγκαλιά κι αφήστε το να διαβάσει στα μάτια σας πόσο το αγαπάτε και όταν αισθάνεται άσχημα μόνο η δική σας παρουσία θα μπορεί να το παρηγορήσει. Να υπάρχει συνέπεια στα λόγια και στις πράξεις σας. Αν χαστουκίζετε το παιδί σας όταν είναι άτακτο, τότε και αυτό θα δείρει τα άλλα παιδιά όταν το θυμώσουν.
Προτιμήστε θετικές αντί αρνητικές εκφράσεις. «Κρέμασε το παλτό σου για να μην το πατήσουν» αντί «Μην πετάς το παλτό σου στο πάτωμα».
Να του λέτε «παρακαλώ» και «ευχαριστώ» όταν του ζητάτε να κάνει κάτι. Αν είναι απορροφημένο στο παιχνίδι του πείτε το «Τελείωσε πρώτα και μετά πας για ύπνο» αντί «Μάζεψε αμέσως τα παιχνίδια σου, είναι ώρα για ύπνο».
Μην είστε πολύ αυστηρή. Προσέξτε πώς μιλάτε στο παιδί σας. Μη δίνετε συνέχεια διαταγές.
Αν η συμπεριφορά σας ήταν άδικη, παραδεχθείτε το και ζητήστε συγγνώμη.
Μην επιβεβαιώνετε την εξουσία σας επάνω στο παιδί, χωρίς λόγο. Αποφύγετε να ανταγωνίζεστε το παιδί.
Να του εξηγείτε γιατί δεν πρέπει να κάνει κάτι.... Το παιδί σας έχει ανάγκη από την αγάπη και τη συνεχή προσοχή σας.
Ενθαρρύνετε το να σας βοηθάει. Οι «δουλειές» είναι για το παιδί παιχνίδι και όχι καθήκον. Τις κάνει για να αισθάνεται ότι καταφέρνει κάτι σημαντικό και ότι συμμετέχει στην οικογενειακή ζωή.
Αφήστε το να παίρνει αποφάσεις. Να διαλέγει ποιο ρούχο θέλει να φορέσει ή πώς θέλει να τακτοποιήσει το δωμάτιο του ή πού θα προτιμούσε να πάει περίπατο.
Το παιδί σας έχει ανάγκη να νοιώθει ότι το αγαπούν. Αυτό θα το βοηθήσει να γίνει συναισθηματικά δυνατό.
Να του λέτε ότι το αγαπάτε. Να το χαϊδεύετε και να το παίρνετε στην αγκαλιά σας.
Σεβαστείτε τα αισθήματα του. Όταν φαίνεται κακοδιάθετο, έχει ανάγκη να κλάψει και να παραπονεθεί. Όταν του λέτε «μην είσαι κλαψιάρης» του αρνείσθε το δικαίωμα να νοιώθει λυπημένο.
Επαινέστε το και δείξτε ενθουσιασμό για κάθε του κατόρθωμα.
Όταν μιλάει δείξτε το ενδιαφέρον και εκτιμήστε τη ζωντανή και ανεξάρτητη προσωπικότητα, που δημιούργησε το παιδί σας.
Μη ξεχνάτε ότι η προσωπικότητα του παιδιού διαμορφώνεται από τη συμπεριφορά τη δική σας απέναντι του. Συμπεριφερθείτε του σαν ένα ξεχωριστό άτομο με δικές του επιθυμίες και απόψεις.
Αν το παιδί σας αρχίζει να γίνεται δύστροπο είναι γιατί αρχίζει να γίνεται ανεξάρτητο άτομο. Σ' αυτό το δύσκολο στάδιο αντιμετωπίστε το με μεγαλύτερη κατανόηση και περισσότερη επιείκεια. Δώστε του όσο μεγαλύτερη ανεξαρτησία μπορείτε. Αντιμετωπίστε με σταθερότητα και στοργή την κακή συμπεριφορά που σύντομα θα περάσει.
E. FENWICK
Από το Βιβλίο «Η ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ
Τετάρτη 4 Ιανουαρίου 2012
12 σκεψεις για προχωρημενους μπαμπαδες
1. Ο πατέρας μου συνήθιζε να παίζει με τον αδελφό μου και μένα στον κήπο. Η μάνα μας έβγαινε έξω και φώναζε: «θα χαλάσετε το γκαζόν!». Κι εκείνος της απαντούσε: «Δεν μεγαλώνουμε γκαζόν, αγόρια μεγαλώνουμε!» – Harmon Killebrew
2. Υπάρχουν τρία στάδια στη ζωή ενός άνδρα: Πρώτο στάδιο: να πιστεύει στον Αη-Βασίλη. Δεύτερο στάδιο: να μην πιστεύει στον Αη-Βασίλη. Τρίτο στάδιο: να είναι ο ίδιος Αη-Βασίλης. – Ανώνυμος
3. Το πιο σημαντικό έργο που ένας πατέρας μπορεί να κάνει για τα παιδιά του είναι ν΄ αγαπάει τη μάνα τους -Theodore M. Hesburgh
4. Oταν έλθει η εποχή που ένας άντρας αντιλαμβάνεται πως μάλλον ο πατέρας του είχε δίκιο για χιλιάδες πράγματα, συνήθως έχει ο ίδιος ένα γιο που τον θεωρεί λάθος! – Charles Wadsworth
5. Υποτίθεται πως κάθε άντρας μπορεί να γίνει πατέρας. Χρειάζεται όμως κάτι παραπάνω για να γίνει «μπαμπάς» – Ανώνυμος
6. Οταν ήμουν έφηβος 14 ετών, ο πατέρας μου ήταν τόσο αλαζόνας που δεν τον άντεχα λεπτό. Περιέργως, όταν έφτασα τα 21 ένιωσα μεγάλη έκπληξη από το πόσο πολλά κατάφερε να μάθει μέσα σε επτά μόλις χρόνια! – Μαρκ Τουαίν
7. Πραγματικά πλούσιος είναι ο άντρας που έχει παιδιά που τρέχουν να χωθούν στην αγκαλιά του, ακόμα κι όταν τα χέρια του είναι άδεια- Ανώνυμος
8. Δεν έχει τόση σημασία ποιος ήταν αληθινά ο πατέρας μου, αλλά ποιος θυμάμαι εγώ πώς ήταν – Anne Sexton
9. Eίναι όντως αξιέπαινο να πάει ένας πατέρας τον γιο του για ψάρεμα. Υπάρχει όμως ένα ιδιαίτερο μέρος στον παράδεισο για τον πατέρα που θα πάει την κόρη του για ψώνια – John Sinor
10. Οι καλοί μπαμπάδες δίνουν στα παιδιά τους ρίζες και φτερά. Ρίζες για να νιώθουν πού είναι το σπίτι τους και φτερά για να πετάξουν μακριά ελεύθερα – Jonas Salk
11. Mπαμπάδες, αγαπήστε κι αποδεχτείτε τα μέλη της οικογένειάς σας γι΄ αυτό που πραγματικά είναι, ακόμα κι αν η προσωπικότητά τους είναι πολύ διαφορετική από τη δική σας. Τα κουνέλια δεν πετούν, οι αετοί δεν κολυμπούν, οι γάτες δεν έχουν φτερά. Σταματήστε τώρα τις συγκρίσεις. Υπάρχει άφθονος χώρος για όλους στο δάσος! – Chuck Swindoll
12. Τα στάδια στη ζωή ενός ανθρώπου:
4 ετών: Ο μπαμπάς μου μπορεί να κάνει τα πάντα!
7 ετών: Ο μπαμπάς ξέρει τόοοσα πολλά!
8 ετών: Ο μπαμπάς μου δεν ξέρει τελικά και τόσα πολλά.
12 ετών: Ο μπαμπάς μου δεν ξέρει τι του γίνεται.
14 ετών: Ο πατέρας μου? Ασε καλύτερα!
21 ετών: Ωχ πάλι αυτός μπροστά μου!
25 ετών: Κάτι ξέρει για το θέμα ο πατέρας μου αλλά όχι και πολλά πράγματα.
30 ετών: Θα πρέπει να μάθω τι ξέρει ο πατέρας μου για το θέμα.
35 ετών: Πριν αποφασίσουμε ας ζητήσουμε και τη γνώμη του μπαμπά.
50 ετών: Τι άραγε να πίστευε ο πατέρας γι΄ αυτό?
60 ετών: Τελικά ο πατέρας μου είχε τεράστια εμπειρία!
65+ετών: Α, ρε πατέρα! Μακάρι να ζούσες και να μιλούσαμε σήμερα οι δυο μας! – Ανώνυμος
πηγή: http://istologio.org/
